Տարբեր երկրների ամանորյա ուտեստները նախնիների գաղտնագրված ուղերձներ են, մշակութային ավանդույթների, ցանկությունների և ապագայի հանդեպ հավատի արտացոլում:

Ճապոնիա. տոսիկոսի սոբա

Ճապոնիայում Նոր տարվա նախօրեին ընդունված է ուտել երկար հնդկացորենի լապշա, որը կոչվում է տոսիկոսի սոբա: Այս ավանդույթը սկիզբ է առնում Կամակուրայի ժամանակաշրջանից (13-րդ դար), երբ բուդդայական վանականները տարեվերջին սկսեցին ուտել լապշա: Երկար լապշան խորհրդանշում է երկարակեցություն, իսկ դա ուտելու ծեսը՝ «անցում հին տարվանից նորին»: Ճապոնացիները հավատում են, որ կեսգիշերից առաջ լապշա ուտելով՝ նրանք բոլոր տհաճությունները թողնում են անցնող տարվա մեջ և մտնում են նորը մաքուր մտքերով:

Իտալիա. ոսպ կոտեկինոյով

Այս ուտեստի փիլիսոփայությունը արտացոլում է իտալական աշխարհայացքը. ոսպը խորհրդանշում է նյութական բարեկեցության հանդեպ հույս, իսկ կոտեկինոն՝ երկրային հաճույքների վայելքը: Այս ուտեստը Նոր տարվա նախօրեին պատրաստելը իտալացիների համար դարձել է ընտանեկան ծես, դրա յուրաքանչյուր բաղադրիչ իմաստալից է:

Հունաստան. Կարկանդակ «Վասիլոպիտա»

Հունական ամանորյա կարկանդակը՝ «Վասիլոպիտա»-ն, իր անվանումը ստացել է ի պատիվ Սուրբ Վասիլ Մեծի, որի հիշատակի օրը հունվարի 1-ին է: Այս կարկանդակը թխելու ավանդույթը սկիզբ է առնում դեռևս բյուզանդական ժամանակներից:  

Չինաստան. ցզյաոցզի

Չինաստանում լուսնային օրացույցով Նոր տարվա տոնակատարությունները չեն անցնում առանց ցզյաոցզի՝ ավանդական պելմենիի։

Գերմանիա. շտոլեն

Գերմանական Սուրբծննդյան շտոլենը, որը հայտնի է նաև որպես Christstollen, ունի ավելի քան 600 տարվա հարուստ պատմություն։ Շտոլենի մասին առաջին գրավոր հիշատակումը թվագրվում է 1329 թվականին Նաումբուրգում։

Նորվեգիա. լյուտեֆիսկ

Նորվեգիայում լյուտեֆիսկը Ծննդյան տոներին պատրաստում էին դեռևս վիկինգները։